Bekende Zelzatenaren

Home Nieuws Zelzate Leeft Gemeentebestuur Politiek & Beleid Zoeken & Links Sitemap

Up Next

23-12-2009

Michel Verbiest overleden (23-12-2009)

De meer dan populaire muzikant en bekend accordeonist Michel Verbiest is op 23 december 2009 in het rusthuis Bloemenbos overleden, enkele dagen voor zijn 84ste verjaardag. Michel had tientallen jaren zijn eigen café De Accordeonist op de Grote Markt en hij luisterde ontelbare wijkfeesten en kermissen op. Bijna een halve eeuw geleden deed hij dat nog met zijn zoon Rony achter de drum. Rony Verbiest werd later beroepsmuzikant, en vooral een groot accordeonvirtuoos. Michel Verbiest wordt begraven op woensdag 30 december in de Sint-Laurentiuskerk.

Leon De Meyer overleden (15-11-2006)

Op 4 november 2006 overleed Em. Prof. dr. Leon Baron De Meyer op 77-jarige leeftijd.

Leon De Meyer was oud-rector van de Universiteit Gent. Als archeoloog was hij een autoriteit op het vlak van het spijkerschrift en de cultuur van Mesopotamië. Na de invasie in Irak in 2003 pleitte hij voor de bescherming van de archeologische schatten in het land. De Meyer was ook secretaris-generaal van de nationale Unesco-commissie.

Leon Baron De Meyer werd geboren in Zelzate op 31 december 1928 en was emeritus gewoon hoogleraar in de faculteit Letteren en Wijsbegeerte. Hij was rector van de UGent van 1985 tot 1993.

Als wetenschapper was Leon De Meyer een uitstekende kenner van het spijkerschrift en de cultuur van Mesopotamië. Sinds 1979, deed hij archeologisch onderzoek in Irak. Hij was de expeditieleider die in Sippar-Amnanum, het huidige Tell Ed-Dêr (Irak), zowat 2.500 spijkerschrifttabletten heeft ontdekt. Door zijn onderzoek is hij er in geslaagd om de juiste tijdsbalk samen te stellen van het Babylonische rijk. Door zijn puzzelwerk werd in 1998 ontdekt dat de val van Babylon dateert uit 1499 voor Christus, door een plundering vanwege de Hettieten.

De Meyer was ook Vlaams secretaris-generaal van de nationale Unesco-commissie. Daarnaast was hij voorzitter van de Belgisch-Iraakse vriendschapsvereniging. Hij spande zich de laatste jaren bijzonder hard in voor vrede en behoud van archeologische sites in Irak.

                                                                        Meer info: zie persbericht uit Het Volk van 15-11-2006

Eddy Wally krijgt ereteken "Ridder in de Leopoldsorde" (18-04-2005)

het ereteken "Ridder in de Leopoldsorde"De Zelzaatse charmezanger Eddy Wally blijft in de belangstelling. Op 18 april 2005 kreeg hij van burgemeester John Schenkels het ereteken ‘Ridder in de Leopoldsorde’ opgespeld. Het Hof toont hiermee een grote waardering voor de muzikale carrière van 'The Voice of Europe'. Twee jaar terug werd hij de eerste ereburger van Zelzate en in maart mocht hij ook al een Gouden Leeuw, de Oscar van het Vlaamse Levenslied, in ontvangst nemen. Bij de plechtigheid waren zijn vrouw Mariette, dochter Marina en kleindochter Vanessa aanwezig. Daarnaast waren er tal van familieleden, vrienden en fans aanwezig. Bijzondere gast was de 88-jarige Johnny Hoes, de ontdekker van Eddy.

Eddy Wally werd op 12 juli 1932 geboren in Zelzate als Eduard Van De Walle. Hij groeide op in een arbeidersgezin. Zijn vader was een marktkramer, die in zijn vrije tijd als accordeonist en zanger optrad. Hij stierf toen Eddy 14 jaar oud was. Eddy was genoodzaakt te gaan werken om zijn moeder en beide zussen te onderhouden. Hij kon als grensarbeider aan de slag in een weverij in Sas-Van-Gent.

Eddy bleef echter geloven in de 'American dream' die hij reeds als kind had: in de voetsporen treden van zijn vader en een ster worden die met zijn liedjes de hele wereld verovert. Als kind zong hij in het kerkkoor, maar ook op straat liep hij constant te zingen. Aangemoedigd door zijn omgeving begon hij zijn muzikale carrière in 1959 met het aanschaffen van zijn eerste accordeon. Nadien  nam hij een café-lederzaak in Ertvelde over van zijn schoonmoeder en bouwde er een dancing bij. Overdag verkocht hij op de markten sacochen' en 's avond tradt hij op in zijn eigen zaak. En het liep als een trein. Elk weekend zakte er meer volk af naar de 'Eddy Wally's Texas Bar' in de Achterstraat van Ertvelde. Pas later wijzigde de naam naar zaal 'Chérie- Paris Las Vegas'.

Eddy Wally leerde piano, gitaar en drums spelen en begon ook zelf te componeren. In 1964 kwam zijn eerste plaatje 'O Gitana' uit. Toch liet zijn ultieme doorbraak nog wat op zich wachten… tot hij in contact kwam met de Nederlandse platenproducer Johnny Hoes, die onder andere Zwarte Lola en de Zangeres zonder Naam naar de top heeft geholpen. In 1966 werden 'Chérie' en 'Signorita D'Amore' opgenomen. Drie weken nadat 'Chérie' was uitgekomen, stond de single reeds genoteerd in de hitparade van de uiterst populaire radiozender Veronica. In drie maanden tijd werden er meer dan 100.000 exemplaren van verkocht. Ook Vlaanderen bleef niet achter. Toen het BRTN-programma 'Tévé Echo' een reportage van het fenomeen 'Eddy Wally' maakte, was het hek van de dam. 'Chérie' bereikte de eerste plaats van de Vlaamse hitparade en bleef daar maandenlang. Zijn single werd grijs gedraaid op alle jukeboxen en op alle kermissen van Vlaanderen en behaalde uiteindelijk dubbel platina.

Onmiddellijk na de release van 'Chérie' nam Eddy een tweede langspeelplaat op en er zouden er nog tientallen volgen. Grote uitschieters in de hitparade waren: 'Rode Rozen (1967), het door Eddy zelf geschreven 'Als marktkramer ben ik geboren' (1969), 'Dans met mij die laatste tango' (1969), 'Ons huis is zo leeg zonder jou' (1974) en 'Marinella' (1975). Ook experimenten met het modernere werk schrikten hem niet af. De hits "Ik spring uit een vliegmachien" en "Cherié is in da house" deden tal van jongeren uit de bol gaan. Naast zijn eigen optredens presenteerde hij gedurende twaalf jaar bij Radio 2 Oost-Vlaanderen het programma "Onvergetelijk", waarnaar wekelijks een half miljoen mensen luisterden.

Eddy Wally geldt al vele jaren als schoolvoorbeeld van Bekende Vlaming, maar hij is ook bekend buiten ons land. In Nederland heeft hij een fanclub. In het Verenigd Koninkrijk was hij regelmatig te zien in het programma Eurotrash. Hij trad ook al op in de Verenigde Staten (Las Vegas), China (waarvoor hij Chérie in het Chinees vertaalde naar Baobei), Duitsland, Australië, Zuid-Afrika en Rusland.

Vele jaren terug keerde Eddy terug naar zijn geboorteplek. Samen met zijn Mariette wonen ze in een statige woning in de wijk De Katte in Zelzate. Al die tijd stond zaal 'Chérie- Paris Las Vegas' in Ertvelde te verkrotten. Pas onlangs werd deze herinnering aan Eddy's succesverhaal met de grond gelijk gemaakt om plaats te maken voor nieuwbouw.

Eddy Wally zelf denkt nog niet aan stoppen. Hij maakte vorig jaar een zware periode door. Darmkanker ondermijnde zijn gezondheid, maar hij bleef vechten. Na een ziekbed van acht maanden, dook hij de studio weer in om 'Beter dan ooit' op te nemen, een liedje duidelijk geïnspireerd door 'Heb je even voor mij' van Frans Bauer. Samen met zijn dochter Marina blijft hij zich inzetten voor het amusement van velen. En dat vinden wij 'Geweldig!'.

Johnny Hoes, Eddy Wally met echtgenote Mariette en dochter Marina vooraan in de overvolle feestzaal van het Zelzaatse gemeentehuis          Eddy Wally, een trouwe Zelzaatse fan en Mariette

    Eddy ondertekent het gulden boek van de gemeente Zelzate           Een warme proficiat van Martin Acke

Armand Seghers is niet meer (26-03-2005)

Op 19 maart 2005 nam Zelzate in de overvolle Sint-Laurentiuskerk afscheid van haar ereburger Armand Seghers. Hij overleed op 15 maart op 78-jarige leeftijd aan een slepende ziekte. Opvallend was de aanwezigheid van tal van supporters van voetbalploegen KAA Gent en KSLV-Zelzate die hun respect wilden betuigen aan hun voetbalheld "Mance".

Armand Seghers is geboren op 21 juni 1926. Hij startte in 1942 bij SLV-Zelzate en werd daar in 1949 weggeplukt door AA La Gantoise, het huidige AA Gent. DHij grote bekendheid als doelman van “de Gantoise”.  Maar liefst 485 competitieduels, 18 bekerduels en 4 Europese duels stond hij in het doel bij AA Gent, maar vooral opvallend was dat hij 12 seizoenen alle wedstrijden speelde waarvan de 158 eerste opeenvolgend. In 1964 won hij de Beker van België en speelde daardoor nog in de Europabeker voor Bekerhouders. Hij hield het voor bekeken in mei 1966.

Armand Seghers haalde tussen 1951 en 1960 twintig selecties voor onze nationale ploeg en verdedigde uiteindelijk elf keer het doel als Rode Duivel. De wedstrijd Frankrijk-België op 25 december 1952 in Parijs werd met een 0-1 winst zijn absolute hoogtepunt. Daar kreeg hij de bijnaam "Held van Colombes". Zijn handelsmerk was zijn eeuwige muts. Bij elke sprong verloor hij zijn "klakke", tot grote hilariteit van de supporters, maar had hij bijna steeds de bal. Naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van AA Gent werd hij in 1998 door de supporters nog uitgeroepen tot de “Buffalo van de eeuw”.

In 1959 miste hij nipt de Gouden Schoen. Hij kwam slechts één puntje te kort tegenover Lucien Olieslaggers van Lierse en dat had hij aan zijn eigen gulheid te wijten. Hij gaf de Lierse kapitein immers zelf drie punten.

Niet alleen op het voetbalveld was Armand Seghers een harde werker. Bieruitzetter is immers een zwaar beroep. Verder had hij ook een grote passie voor de duivensport. Vele Zelzatenaren herinneren zich Armand als een vriendelijke reus die om geen kwinkslag verlegen zat. Hij was een zeer joviale man die voor iedereen klaarstond. Hij zei altijd dat zijn gezin het beter moest hebben als hijzelf vroeger. Hij is daar ingeslaagd. Zijn ene zoon is apotheker en de andere neuroloog-psychiater.

De gemeenteraad benoemde hem op 18-11-2003 tot ereburger omwille van zijn uitzonderlijke sportieve prestaties die hebben bijgedragen tot de bekendheid en uitstraling van de naam en faam van Zelzate.

Na de misviering keek Buffalo-supporter Rudi Moeraert eens terug in de tijd bij dood van zijn idool Mance Seghers:

Mance Seghers is dood. Het nieuws zinderde gisteren door de supporterscafés rond het Gentse Ottenstadion. Mance was niet zomaar een doelman die van 1949 tot 1965 het doel van de Gantoise verdedigde. Mance was voor de Buffalo's de doelman van de eeuw.

In die tijd had je als keeper ook nog een echt beroep. Mance was 'bieruitzetter' zoals dat in de Vlaanders heet. Hij leverde bier aan huis en hij kon véél flesjes in één hand omvatten, want de handen van Armand Seghers waren legendarisch groot. Ik had de eer hem te interviewen, ergens in de jaren zeventig, toen hij in zijn Zelzate van een verdiende rust genoot.

Toen ik hem de hand drukte voelde ik mij een kleuter aan de hand van opa. Dat waren geen handen, dat waren kolenschoppen! Ik zou niet graag als aanvaller voor Mance zijn verschenen. Hij beloerde vanonder zijn eeuwige pet de tegenstander en hij zwaaide met de grootste handen die ooit op een Belgische terrein te zien waren. Je moest koudbloedig zijn als spits om niet met elastieken benen weg te vluchten wanneer Mance op je kwam afgestormd.

Armand Seghers was een godheid in zijn tijd. Iemand die zestien jaar lang in het doel van dezelfde ploeg staat, dat is een monument! Wie nieuw in de ploeg kwam, werd eerst getest door Mance, met een of andere grap. Ik herinner me de bulderlach van Mance toen hij vertelde hoe hij het met de soigneur had georganiseerd dat ze Mokuna eens heel straf gingen masseren.

Ik had aan die soigneur gevraagd om ervoor te zorgen dat die straffe massagezalf verschillende keren in contact zou komen met het veelbesproken geslachtsorgaan van onze held uit Congo. Nog nooit is Mokuna zo rap het veld opgelopen. Het brandde in zijn broek! En wij lagen op de grond van het lachen!" Mance had altijd zijn pet op. De legende wil dat hij af en toe die pet verloor tijdens duels, maar zelden de bal. Als keeper van de nationale ploeg heeft hij ooit in Frankrijk heroïsch werk geleverd. De held van Colombes, heet hij sindsdien.

Gent heeft altijd goede keepers gehad. Ook na Mance Seghers. Vanavond tegen Lokeren zal Herpoel de bijzondere bescherming genieten van de engel met de grootste handen van heel de hemel. De Buffalo van de eeuw is niet meer. Zijn herinnering blijft nog minstens een eeuw voortleven in elke Buffalo-hart.

Vijf nieuwe ereburgers van Zelzate (21-11-2003)

De gemeenteraad benoemde op dinsdag 18 november 2003 vijf personen als ereburger van de gemeente Zelzate. Enkele dagen nadien, op vrijdag 21 november, werden zij formeel in de bloemetjes gezet. Eddy Wally was de enige persoon aan wie die eer reeds vroeger te beurt viel.

van boven naar onder en van links naar rechts : Léon Baron De Meyer - Livinus Danschutter - Walter Prevenier - Armand Seghers - Aimé De LeeuwLivinus Danschutter was burgemeester van Zelzate van 12 november 1962 tot 31 december 1988 en werd bij Koninklijk Besluit van 06 juli 1989 benoemd tot ereburgemeester. Hij was ook volksvertegenwoordiger van 30 oktober 1962 tot 04 november 1982 en werd benoemd tot erevolksvertegenwoordiger.

Léon De Meyer was van 1965 tot 1994 hoogleraar aan de universiteit van Gent en werd er rector in 1985. Verder bekleedde hij tal van belangrijke functies in wetenschappelijke projecten en organisaties met nationale en internationale faam. Hij was ook auteur van meerdere wetenschappelijke werken en werd laureaat van meerdere prijzen. Hem werd de titel van baron toegekend.

Aimé De Leeuw beëindigde zijn professionele loopbaan als Ambtenaar Generaal - Hoofd van het Bestuur Ruilverkaveling bij de Nationale Landmaatschappij en doceerde aan meerdere buitenlandse universiteiten zoals Firenze, Bonn, München, Wenen, Tokio, Buenos Aires, enz. Hij werd laureaat van meerdere wetenschappelijke prijzen.

Walter Prevenier doceerde van 1965 tot 1999 aan de universiteiten van Gent en Brussel en was gasthoogleraar aan meerdere buitenlandse universiteiten zoals Utrecht, Berkeley, New York, Philadelphia, enz.; verder bekleedde hij tal van belangrijke functies in wetenschappelijke organisaties. Hij was ook auteur van meerdere wetenschappelijke werken.

zie website van Walter Prevenier

Armand Seghers verwierf bekendheid als doelman van “de Gantoise”. De “Mance” werd ook in de periode 1953 - 1962 menigmaal doelman van de nationale voetbalploeg en werd onlangs naar aanleiding van het 100-jarig bestaan van AA Gent door de supporters uitgeroepen tot de “buffalo van de eeuw”. Armand bleef immers van 1949 tot 1965 doelman van de Gantoise.

Eddy Wally ereburger van Zelzate (15-01-2003)

De gemeenteraad van Zelzate besliste op de zitting van 9 januari 2003 Eduard Van De Walle, alias Eddy Wally, te benoemen als ereburger van Zelzate. Dit is nooit eerder gebeurd in Zelzate. 

De officiële plechtigheid ging door op woensdag 15 januari in de feestzaal van het gemeentehuis. Het gemeentebestuur gaf weinig publieke ruchtbaarheid aan dit gebeuren om een massale volkstoeloop te vermijden. Des te meer aandacht was er van de pers. Talrijke TV- en filmcamera's en fototoestellen registreerden het gebeuren. 

Burgemeester John Schenkels loofde Eddy Wally uitgebreid voor zijn werk en voor zijn inzet voor en verbondenheid met de gemeente. En Eddy Wally, met momenten zichtbaar ontroerd, genoot van de massale aandacht en vond het geweldig.

Eddy Wally en zijn gevolg bestijgen de trappen van het Zelzaatse gemeentehuis     Eddy Wally heft het glas samen met mediafiguur Luk Alloo

ook CD&V-fractieleider Martin Acke feliciteerde erebruger Eddy Wally van harte

Auteur Dirk van de Walle schrijft "Zingarini", een thriller die zich afspeelt in Zelzate.

Voor een beknopte beschrijving van dit boek: zie Uitgeverij Van Halewyck.

Het boek inspireerde Zelzatenaar Guy Verhelst tot het uitstippelen van de Zingarini-route

Deze fietstocht binnen eigen gemeente lijkt me een tof idee voor wat vrije tijd.

Zelzaatse Laurence Derycke behaalt provinciale prijs geschiedenis (28-03-2001)

LAURENCE DERYCKE woont in de Oostkade nummer 23 te Zelzate. De Oost-Vlaamse Provincieraad beloonde haar voor haar studie 'Reconstructie van de Middeleeuwse sociale realiteit in een Gentse stadswijk: het gebied rond de Sint-Michielskerk begrensd door de Leie, de vroegere Houtlei en de Sint-Michielsstraat'. 

In een sobere maar stijlvolle plechtigheid in het Provinciehuis werd zij op woensdag 28 maart 2001, samen met Tim Soens uit Gent, letterlijk en figuurlijk in de bloemetjes gezet. Gouverneur Balthazar en zijn echtgenote overhandigden beiden de provinciale prijs geschiedenis 2000. Opmerkelijk was dat beide jonge mensen ex aequo als laureaten werden verkozen uit maar liefst elf inzendingen.

Onze Zelzaatse Laurence behaalde in 1998 aan de Universiteit Gent de graad van licenciaat in de geschiedenis met een scriptie over de Middeleeuwse sociale realiteit in de Sint-Michielswijk in Gent. Deze scriptie vormde, in licht aangepaste vorm, het voorwerp van haar nominatie door de jury. De jury was vol lof over de innoverende stijl en de diepgang van haar werk. 

Laurence Derycke is als onderzoekster verbonden aan de Universiteit Gent, Vakgroep Middeleeuwse geschiedenis. Zij bereidt momenteel een doctoraal proefschrift voor over de openbare financiën en de stedelijke schuld in Brugge in de Late Middeleeuwen. 

Zelzate mag terecht fier zijn op deze opmerkelijke prestatie van één van haar inwoners!

               

Enkele achtergronden van auteur Eriek Verpale (10-03-2001)

Eriek Verpale (pseudoniem voor Eric Verpaele) bracht Zelzate in 1992 extra in de belangstelling. Zijn werk "Alles in het klein" werd bekroond met de NCR literaire prijs. Daarom wens ik ook op deze plaats aandacht te besteden aan deze voormalige inwoner van de Zelzaatse wijk "De Katte".

Gegevens over deze persoon zijn schaars op het internet. Toch vond ik een interessant interview dat iets over zijn achtergronden en motivatie verduidelijkt. Mocht iemand me interessante informatie over Eriek Verpale kunnen doorspelen... niet aarzelen. 

Interview 2 maart 1998 voor het studentenblad "Schamper"

Klik hiernaast voor een biografie en bibliografie: Eriek Verpale

Ook de voorbije jaren was het niet stil rond Eriek Verpale. In 1998 won hij de provinciale prijs voor letterkunde van Oost-Vlaanderen. 

Artikel in het Nieuwsblad van 23-12-2000

Eddy Wally blijft tal van mensen charmeren (10-03-2001)

De naam Eddy Wally roept gemengde gevoelens op. Door velen wordt hij verguisd, door vele anderen op de handen gedragen. Feit is zeker... Eddy blijft het doen als keizer van het Vlaamse lied!

Insiders weten reeds lang dat Eddy geboren is te Zelzate als Eduard Van De Walle. Velen associëren zijn naam met de gemeente Ertvelde, waar hij jarenlang in zaal Chérie tientallen duizenden mensen ontving. Iets minder mensen weten dat hij reeds geruime tijd teruggekeerd is naar zij geboortedorp Zelzate en daar woont op de Katte.

Op de Website van Eddy Wally kan u meer vernemen over dit fenomeen:
The Official Eddy Wally Website.

Rita Gorr: één van de grote mezzo-sopranen (10-03-2001)

Rita Gorr zag als Marguerite Geirnaert in 1926 het levenslicht in Zelzate, meer bepaald in de wijk Klein Rusland. Ze volgde eerst conservatorium in Gent en nadien in Brussel. Ze won de eerste prijs in de Opera wedstrijd van Verviers eind de jaren '40. 

In 1949 tradt ze voor het eerst op als vervanger in de Antwerpse Opera. Vanaf dan verliep haar carrière steil bergop: Straatsburg, Parijs, Beiroet, Rome,...

Niettegenstaande haar stem reeds begin van de jaren '60 tekenen van slijtage begon te vertonen, duurde haar carrière nog lang. Zo was ze, naar informatie van Zelzatenaar Guy Verhelst, op 12 mei 1999 nog te zien en te horen in Pikovaja Dama.

Klik hiernaast voor een (engelstalige) biografie van deze grote dame: Rita Gorr

De legende van Mietje Stroel (10-03-2001)

Op vrijdag 9 maart 2001 werd Mietje Stroel onder grote belangstelling gevierd in de raadszaal van het gemeentehuis. De organisatie lag in handen van het beschermcomité "Garde van Mietje Stroel van Zelzate". 

Zoals iedere Zelzatenaar minstens zou moeten weten zijn Mietje Stroel en Manneke Pis officieel verloofd sedert 13 februari 1976... vandaar het zilveren jubileum.

De feestelijke zitting werd ook bijgewoond door een vijfkoppige delegatie van de "Ridders van Sint-Michiel" uit Brussel, de beschermheren van het Brusselse Manneke Pis. Hendrik Van der Sype, voorzitter van het beschermcomité, vergastte de aanwezigen in sappig Zelzaats met een bondig en met veel anekdoten doorspekt verhaal over het ontstaan van Mietje Stroel.

Ere-politiecommissaris Robert Van de Voorde deed dit over in een uitgebreide versie met aandacht voor tal van belangrijke of vermeldenswaardige gebeurtenissen in de geschiedenis van Zelzates ondeugende meid. Robert is sedert zijn pensioen de drijvende kracht achter een ware renaissance van Mietje Stroel. Onder het pseudoniem Berten EPO schrijft hij een luisterspel over de Legende van Mietje Stroel dat met tal van medewerkers wordt vertolkt en uitgezonden op de Zelzaatse Radio Omroep. Een en ander is hierover ook wekelijks te lezen in het Reclameblad van Zelzate en Omstreken. Een ander initiatief is het uitschrijven van een prijskamp voor de Zelzaatse bakkers om een Mietje Stroel-gebak te creëren. 

Deze soap wordt ongetwijfeld vervolgd.

In afwachting van een uitgebreidere rubriek over dit Zelzaatse fenomeen, vind je hierbij alvast de tekst van het  Legendelied

Up Next

pagehits sedert 04-11-2000:

website Martin Acke

 martin.acke@telenet.be   © 2000-2014